“Ik voelde me intens gelukkig – en gedragen”
Lieve mensen van Lichtjes aan de Haven,
Dank jullie wel voor afgelopen zaterdag. Wat een magische dag.
Ik vind het lastig om via Google een review te plaatsen. Ik werk in de financiële wereld, waar niet iedereen even open-minded is 😉 en ik kom uit een streng gelovig gezin. Daarom deel ik mijn ervaring op deze manier – gebruik het gerust, want juist de recensies en ervaringsverhalen van anderen hebben míj over de streep getrokken. Maar dan wel graag in volledige anonimiteit.
De truffels begonnen al vrij snel te werken. De beginfase voelde heel spiritueel aan, en dat vond ik – mede door mijn achtergrond – best spannend. Mijn hoofd wilde begrijpen en controleren wat er gebeurde. Totdat ik werd meegezogen in de emoties van mijn buurvrouw. En dat veranderde alles. Vooral omdat ik toen de controle kon loslaten.
Ik kreeg diepe inzichten over mijn moeder – dat zij in mijn jonge jeugd bepaalde behoeften niet kon vervullen. En ik kon haar vergeven, zonder oordeel. Alles voelde ineens zacht en kloppend. Helemaal goed en oké. Totaal niet gecompliceerd.
Daarna werd ik me weer bewust van de ruimte en mijn lichaam (in de fase daarvoor voelde ik mijn lichaam niet meer en heb ik regelmatig even mijn tenen bewogen om te checken of ze er nog waren :). Vanaf dat moment was het vooral genieten. Een intens geluksgevoel, liefde voor alles om me heen – de natuur, de muziek, het leven. Ik zat daar gewoon verliefd op het bestaan te zijn. Regelmatig met tranen van dankbaarheid in mijn ogen. De muziek was ook echt hemels.
Een bijzonder moment was toen je met een klankschaal boven mijn hoofd liep. Dat geluid voelde als de echo van alle weerstand die ik kreeg toen ik jaren geleden een ander pad koos dan mijn omgeving. Maar nu voelde ik me sterk. Alsof ik het aankon. Alsof ik het áltijd al aankon. Destijds vond ik het enorm lastig om anderen teleur te stellen – en hoewel ik mijn eigen pad wel heb gevolgd, ging dat niet zonder een heftige innerlijke strijd. In mijn huidige leven ben ik nog steeds vaak aan het pleasen, en dit was dan ook een mooi inzicht.
Aan het einde van de ceremonie kreeg ik hoofdpijn (die er ’s ochtends al zat door de spanning) en voelde alles even wat te veel. Het eten ging moeizaam naar binnen, en op de terugweg kon ik het woord ‘truffels’ niet eens horen zonder braakneigingen. Maar eenmaal thuis, met een banaan en een stroopwafel, landde alles weer. Het negatieve randje trok weg en ik kon met veel plezier terugkijken op alles. Raar goedje, die truffels 😀
De dagen erna bleven er momenten terugkomen – van mystiek, herkenning, zachtheid. Dingen die me deden denken aan onze vakantie in de Highlands, waar het ook zo mystiek voelde. En zelfs aan scènes uit Harry Potter. Het hele proces is nog steeds aan het integreren. En wat voelt dat waardevol.
Dank jullie wel voor de liefdevolle begeleiding. Jullie creëerden een bedding waarin ik me totaal veilig voelde. Veel succes met jullie moedige missie. Je hebt mij in ieder geval overtuigd dat iedereen dit minstens één keer in zijn leven gedaan moet hebben.
Nogmaals bedankt en veel liefs,
Laura
